ΝΕΑ ΠΙΕΡΙΑΣ

Η Ηλεκτρονική εφημερίδα τού Ν. Πιερίας !!!


Συνέντευξη - Κατερίνα Πεφτίτση Όνειρα εγχώρια που ταξιδεύουν παντού! – Νέοι από την Κατερίνη που διαπρέπουν στο καλλιτεχνικό στερέωμα




Συνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα

Κατερίνα μου! Θα μιλήσουμε για πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα που αφορούν εσένα και τη μέχρι τώρα πορεία σου. Θα κάνουμε ένα γενικό ρεκτιφιέ της ζωής σου! Για αρχή να ξεκινήσουμε συζητώντας για την πανδημία. Πώς το βίωσες;


Ηρώ, είμαι έτοιμη! Μέσα σε μία καραντίνα, είναι δύσκολες οι καταστάσεις, γιατί πρέπει να αντιμετωπίσεις, πρώτα, τον εαυτό σου. Ξεκάθαρα. Δεν περάσαμε και λίγο καιρό μέσα σε μία διαρκή «καραντίνα», πηγαίνουν 2 χρόνια τώρα. Έχουμε μεγαλώσει μέσα στην καραντίνα! (γέλια) Μπορώ να πω ότι βρέθηκα αντιμέτωπη με τον εαυτό και με συνθήκες οι οποίες δεν ήταν καθόλου ευχάριστες.


Βέβαια όλο αυτό με έκανε ακόμα πιο σκληρή και δυνάμωσα περισσότερο, ώστε να μπορώ να ανταπεξέλθω και σε άλλες παρόμοιες καταστάσεις που μπορεί να έρθουν στο μέλλον. Έμαθα τον εαυτό σου, άσχετα αν είναι κλισέ, αλλά στους ρυθμούς τους οποίους κινούμασταν τα τελευταία χρόνια, δεν είχαμε την πολυτέλεια ώστε να ασχοληθούμε πραγματικά με εμάς.

Ουσιαστικά δεν είχαμε αυτό που λέμε «me time»…

Ακριβώς. Οπότε όλο αυτό είχε και μια καλή και θετική πλευρά και προσπαθώ να κάνω focus πάνω σε αυτήν για να μην με πάρει από κάτω! (γέλια)

Πάνω στη δουλειά σου υπήρξαν πολλές και μεγάλες αλλαγές να φανταστώ…

Ναι, είχα πολλές αλλαγές. Σκέψου ότι δούλευα σε ΙΕΚ και έκανα μαθήματα πάνω στο make-up. Αναγκάστηκα να αποχωρήσω γιατί δεν θεωρούσα σωστό να κάνω διαδικτυακά μαθήματα σε ένα επάγγελμα που κατά κύριο λόγο είναι πρακτικό. Οπότε έγιναν μεγάλες αλλαγές. Ήμουν στο Star Channel σε πάνελ εκπομπής, όπου κι από εκεί χρειάστηκε να φύγω, λόγω του κορονοϊού. Έγινε λίγο πιο ήρεμη η ζωή μου όσον αφορά τη δουλειά, αλλά δεν το έβαλα κάτω. Άρχισα να δημιουργώ ανάγκες όσον αφορά το «plus size» modeling και άνοιξα παραθυράκια με εταιρείες τις οποίες συνεργάστηκα, όπως η Adidas. Έτσι συνέχισα να συντηρώ τον εαυτό μου και να επιβιώνω με ιντερνετικές συνεργασίες.

Προσαρμόστηκες, λοιπόν, σε όλες τις ανάγκες. Πίστευες ποτέ ότι θα φτάναμε σε αυτό το σημείο; Γιατί εμείς μεγαλώσαμε τελείως διαφορετικά. Αν κάτσουμε και σκεφτούμε τις νέες γενιές, γι’ αυτούς, είναι η νέα πραγματικότητα…

Είναι πολύ σκληρή η αλλαγή της πραγματικότητας για όλους και σε όλους τους τομείς, θεωρώ. Όχι, δεν το περίμενα να φτάσουμε σε ένα σημείο που θα βλέπουμε καταστάσεις οι οποίες έχουν συμβεί, αλλά πριν από εκατοντάδες χρόνια… Γιατί έχουν συμβεί παραπλήσια πράγματα στο παρελθόν. Απλά ακόμα και στις μέρες μας, με τόση τεχνογνωσία την οποία διαθέτουμε, δεν μπορούμε να προβλέψουμε κάτι τέτοιο. Είναι “beyond that”. Καμία εξέλιξη που είναι μέχρι τώρα γνωστή, δεν μπορεί να συγκρατήσει κάτι τέτοιο. Μιλάμε για έναν «ύπουλο» ιό. Άλλοι το περνάνε και δεν καταλαβαίνουν τίποτα κι άλλοι το περνάνε και καταλήγουν στο νοσοκομείο. Όπως και ο πατέρας μου. Και το λέω από προσωπικό βίωμα. Όταν έρχεται και στου χτυπάει την πόρτα, είναι διαφορετικά τα πράγματα.

Όταν είσαι νέος, όντως κάποιες φορές αψηφάς τις καταστάσεις…

Ναι, γιατί δεν πιστεύουμε ότι θα πεθάνουμε. Πιστεύουμε στην αθανασία ή δεν πιστεύουμε ότι ο θάνατος μπορεί να συμβεί και σε εμάς που είμαστε νέοι. Γι’ αυτό το λόγο δεν θεωρώ ότι λαμβάνουμε κάποιες καταστάσεις με τη σοβαρότητα την οποία θα έπρεπε εξαρχής να τα λαμβάνουμε. Πέραν από αυτό όμως, δεν συμφωνώ καθόλου με την αντιμετώπιση του κράτους. Η διαχείρισή του, θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα να προστατεύει τον πολίτη, όχι να του καταπατά τα δικαιώματα.


Ζούμε σε έναν πολιτισμό και μια κοινωνία, στην οποία ως Ελλάδα έχουμε παλέψει πολύ, για να αποκτήσουμε κάποια βασικά δικαιώματα… Καταπατούνται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο και στο όνομα της υγείας… Δεν με αφορά κανενός όνομα, αν είναι να διαλυθεί η ελευθερία. Προτιμώ να διαλυθεί η υγεία. Γιατί για την ελευθερία πέθαναν άπειροι άνθρωποι και θα συνεχίσουν να πεθαίνουν. Η πανδημία έρχεται και φεύγει…

Συζητάμε ότι είμαστε νέοι και εσύ είσαι μία νέα κοπέλα που ξεκίνησε από την Κατερίνη. Την αγαπάς την πόλη μας; Σου λείπει;

Όταν έφυγα από την πόλη μας, έφυγα για διάφορους λόγους. Ένας από αυτούς ήταν ότι ήθελα να δω διαφορετικά πράγματα. Ένας άλλος ήταν ότι η Κατερίνη δεν ήταν τόσο «άνετη» στο να με αποδεχτεί και να αποδεχτεί όλη αυτή την τρέλα την οποία έχω…


Σίγουρα μου λείπει και το συναίσθημα που μου βγαίνει, είναι αυτό της νοσταλγίας. Όλοι μπορούμε να φύγουμε και να γυρίσουμε τον κόσμο ανάποδα, αλλά πάντα έχουμε μια βάση. Θεωρώ ότι είναι η βάση μου κι ότι αν κάποια στιγμή χάσω τα πάντα (γέλια) θα γυρίσω εκεί. Είναι το σπίτι μου.




Τι σου αρέσει και τι δεν σου αρέσει στην Κατερίνη;

Είχα πολλές και όμορφες στιγμές εκεί. Μου αρέσει πολύ αυτό που έχουμε με την τεράστια πλατεία, τα μαγαζιά του πεζόδρομου, την πασαρέλα με τις καφετέριες. Μου αρέσει όλο αυτό το “too much”. Για έναν γάμο δηλαδή θα βάλουμε τα πάντα πάνω μας και θα το κάνουμε event! (γέλια) Θα είμαστε εκεί 4-5 μέρες και θα το γλεντάμε. Μου αρέσει που όλα τα ζούμε χαλαρά και πολύ. Υπάρχει μια λαχτάρα. Υπάρχει ανθρωπιά. Αυτό που αντιμετώπισα στην Αθήνα, ήταν η απανθρωπιά. Οι άνθρωποι είναι ξένοι μεταξύ τους, οκ, λογικό διότι είναι μια τεράστια πόλη. Στην Κατερίνη βγαίνεις έξω από το σπίτι σου, γνωρίζεις, δεν γνωρίζεις τον άλλον, λες καλημέρα και σου απαντάει. Είναι στην Κατερίνη πιο «αθώα» τα πράγματα.

Οπότε σε γενικές γραμμές αυτές είναι κι οι διαφορές που βλέπεις ανάμεσα στις δύο πόλεις…

Υπάρχουν θετικά και αρνητικά και οφείλουμε να πούμε τις διαφορές και στις δύο. Οι άνθρωποι στην επαρχία είναι πιο ζεστοί, πιο χαλαροί. Ακόμα και στις δυσκολίες είναι μαζί σαν μια οικογένεια. Αυτό προσπαθώ να κάνω και εδώ στην Αθήνα. Δεν μου αρέσει να μένω μόνη μου, χωρίς την παρέα μου. Οπότε τώρα έφερα και την παρέα μου εντός του σπιτιού και όποια προβλήματα έχουμε τα αντιμετωπίζουμε μαζί. Σαν οικογένεια. Προσπαθώ να βάλω το mood της Κατερίνης στην Αθήνα! (γέλια)

Αν μιλήσουμε για κάτι που δεν σου αρέσει στην Κατερίνη, ποιο θα ήταν αυτό;

Ίσως, θα έλεγα, ότι όσο χαλαροί και ζεστοί είναι, άλλο τόσο κλειστόμυαλοι μπορούν να γίνουν. Ας πούμε όταν είχα πρωτοβάψει τα μαλλιά μου ροζ, ήμουν ένας εξωγήινος και μια σατανίστρια γι’ αυτούς. Ήταν ακραίος τότε ο τρόπος αντίδρασης κι η διαχείρισή του. Πλέον όμως είμαι σίγουρη ότι υπάρχει εξέλιξη μετά από τόσα χρόνια. Συγκεκριμένα αυτό το λάμβανα από ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας. Στην Αθήνα ότι γίνεται παρά πέντε, εκεί γίνεται και πέντε.


Υπάρχει μια διαφορά. Όπως κι η Αθήνα έχει διαφορά με πόλεις του εξωτερικού. Επίσης δεν μου αρέσει που δεν υπάρχουν πολιτιστικές δράσεις, ενώ θα μπορούσαν. Θεατρικές ομάδες, μουσικά δρώμενα. Έχουμε τις προδιαγραφές, γιατί έχουμε πολλά να δείξουμε. Έχουμε και νέους καλλιτέχνες που είναι εκεί και τους χαντακώνουν. Δεν τους προμοτάρουν. Και μετά ερχόμαστε στο ότι αυτά τα παιδιά θα πρέπει να φύγουν σε άλλη πόλη, ενώ μπορεί να γουστάρουν εκεί και να θέλουν να μείνουν για πάντα εκεί.

Η τέλεια «πάσα» για την επόμενη ερώτηση. Νέος, λοιπόν, ο οποίος θέλει να ασχοληθεί με τα καλλιτεχνικά δρώμενα… Εσύ ξεκίνησες ως ηθοποιός στην Αθήνα και έχεις κάνει πολλές δουλειές μέχρι να καταφέρεις να φτάσεις στο σημείο που είσαι τώρα. Είναι μονόδρομος να φύγει κάποιος από την επαρχία, για να ασχοληθεί με το μουσικο-θεατρικό στερέωμα;

Δυστυχώς με βάση αυτά που ξέρω μέχρι τώρα για την Κατερίνη, είναι μονόδρομος, ναι. Αρχικά δεν υπάρχει κάποια σχολή υποκριτικής. Δεν ξέρω αν αυτή τη στιγμή, υπάρχει, αλλά μέχρι εκεί που έχω μείνει εγώ και θυμάμαι, δεν υπήρχε κάτι αντίστοιχο. Υπήρχαν μόνο θεατρικά εργαστήρια. Οπότε όποιος το βλέπει σοβαρά αυτό και θέλει να το ακολουθήσει επαγγελματικά, πρέπει να φύγει, για να σπουδάσει, να δει πράγματα, να γνωρίσει κόσμο, να δει ανθρώπους, να μιλήσει με καθηγητές.


Να υπάρξει τριβή. Η Κατερίνη δεν μπορεί να την παρέχει, ακόμα… Για εμένα δεν είναι αποτυχία να φεύγει κανείς από την πόλη του για να πετύχει τους στόχους του. Για εμένα είναι επιτυχία να φεύγει και να ξαναγυρνάει. Αν δει τα «πάντα» και τελικά γυρίσει, αυτό είναι μια μεγάλη επιτυχία και για την ίδια την πόλη. Έχει πάρει πίσω έναν άνθρωπο οποίος έχει ζυμωθεί και είναι έτοιμος να δώσει και να χαρίσει όλα όσα έμαθε.

Κατερίνα ξεκίνησες όπως είπαμε ως ηθοποιός, είσαι επαγγελματίας make-up artist με πολλά βραβεία και στην Ευρώπη, στην πορεία εντελώς απρόσμενα πήγες στο Gntm το οποίο σε βοήθησε από εκεί που σίγουρα δεν το περίμενες…

Όχι απλά με βοήθησε, μου έδωσε μια «σφαλιάρα» και μου είπε ασχολήσου με αυτό που έχει λεφτά! (γέλια) Δεν ήταν μόνο ότι έδινε λεφτά, ήταν μια κοινωνική τρύπα η οποία δεν υπήρχε μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ήρθα εγώ την κατάλληλη στιγμή, χωρίς να το καταλάβω κιόλας. Άθελά μου, να ξέρεις, έγινε όλο αυτό. Γέμισα ένα κενό και το χρειαζόταν η κοινωνία, να το πω κάπως έτσι. Ήρθε μία τσουπωτή να μιλήσει και να φανεί! (γέλια)

Να φανταστώ ότι δεν μετανιώνεις για τις επιλογές σου μέχρι τώρα;

Γενικά δεν μετανιώνω ποτέ και για τίποτα από αυτά που κάνω στη ζωή μου, γιατί είναι σαν να τα αναιρώ. Ακόμα και τα λάθη που έκανα, έγιναν και μαθαίνω από αυτά κάθε μέρα. Αν μετανιώσω δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι και πάλι. Για να δεις το τέλος της ιστορίας πρέπει να ρισκάρεις και να αλλάξεις τη σελίδα. Οπότε για εμένα το να ρισκάρεις και να δοκιμάζεις καινούργια πράγματα, κάθε άλλο από αποτυχία δεν είναι. Ακόμα κι αν καταλήξεις πάλι στο μηδέν. Μόνο έτσι προχωράς όμως και για να φτάσεις στο τέλος.

Μου τα λες με ωραία ροή και συμφωνώ. Από τα βήματα στο modeling ξεκίνησες να κάνεις κάποια κινήματα από μόνη σου πάνω στο body shaming, στον εθελοντισμό, στην αποδοχή της διαφορετικότητας… Πόσο δύσκολα στις μέρες μας μπορεί κάποιος να αγαπήσει πραγματικά τον εαυτό του; Εσύ κατάφερες να το κάνεις μετά από προσπάθεια και δύναμη. Γιατί σε ήξερες αλλιώς, γνώριζες αλλιώς το σώμα σου, την ίδια την Κατερίνα…

Ναι, δεν μπορείς να αποδεχτείς τον εαυτό σου, γιατί την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα τη δημιουργεί η κοινωνία. Δεν γεννήθηκε κάποιο παιδάκι και είπε είμαι ανασφαλές γιατί είμαι μαύρο ή άσπρο. Δεν μπορεί να το κατανοήσει αυτό. Αυτό είναι δημιουργία των υπολοίπων. Όταν έχεις φάει κοινωνικές κατραπακιές, μαθαίνεις κι εσύ να μην αγαπάς αυτό που είσαι, να μην το θέλεις και να θέλεις να το αλλάξεις, γιατί δεν το αγαπάς. Ακόμα για να το αλλάξεις, πρέπει να το αποδεχτείς. Διαφορετικά δεν γίνεται και κοροϊδεύεις τον εαυτό σου. Αν είσαι τσιγκούνης, αποδέξου το. Αν είσαι κακότροπος, αποδέξου το. Μην το αρνείσαι.


Γιατί όταν τα αρνείσαι δεν τα βλέπεις. Αν τα δεις, τότε και μόνο τότε θα είσαι θέση να δεις αν τα θέλεις ώστε να κρατήσεις. Εν τέλει να κοιτάξεις στον καθρέφτη, να πεις ότι είμαι «χοντρή» και να φωνάξεις «γουστάρω που είμαι χοντρή». Μπορεί να κοιτάξεις στον καθρέφτη και να πεις: «Μήπως ήρθε η ώρα να χάσω κάποια κιλά»; Η στιγμή της συνειδητοποίησης μπορεί να είναι γλυκόπικρη. Είναι διαφορετικό το «πρέπει» να αλλάξεις κάτι για τους άλλους και διαφορετικό το «πρέπει» για εσένα. Δεν υπάρχει «πρέπει» για την κοινωνία. Εκεί «πρέπει» μόνο να είμαστε άνθρωποι και να ακούσουμε και δεχτούμε τα θέλω του άλλου.

Έχεις δουλέψει με πολλούς ανθρώπους, έχεις δει και πολλά στο χώρο τον οποίο δραστηριοποιείσαι επαγγελματικά, ο οποίος χώρος είναι και αρκετά δύσκολος και κάποιες φορές αυτό ο έξω κόσμος δεν μπορεί να το καταλάβει… Περίεργοι άνθρωποι, ιδιαίτερες καταστάσεις. Πόσο δύσκολο είναι να είσαι στη δημοσιότητα; Τι πρέπει να προσέξει κανείς;

Ο κόσμος βλέπει μόνο τα λούσα, τις φωτογραφίες και τα δώρα. Δεν βλέπει όλο το backstage που είναι μία διαρκής σφαλιάρα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Και πιστέψτε με λεφτά έχουν ένα κάρο επαγγέλματα. Δεν κοιτάνε όμως μέχρι να φτάσει κάποιος εκεί, τι ξύλο μπορεί να έχει φάει. Η showbiz είναι αρκετά δύσκολη και δεν έχω μπει καν μέσα σε αυτή, όσο είναι άλλοι. Απλά αυτό που μπορώ να δω και να καταλάβω είναι ότι είναι σκληρή. Το bullying μπορεί να το βρεις παντού. Είναι σκληρός χώρος, γιατί έχεις να κάνεις με καλλιτέχνες, που έχουν διαφορετικούς τρόπους. Θέλει υπομονή, ειδικά στην αρχή σου, γερά νεύρα, καλό θράσος, αντίληψη, ένστικτο και δύναμη.


Έχω υπάρξει σε τραπέζια που απλά άκουγα και δεν μιλούσα, ούτε μπορούσα να το κάνω, γιατί θα είχα διαγραφεί από παντού. Με φόβο το ότι κινδυνεύω. Αυτό είναι αίσθημα επιβίωσης. Όπως η Ζέτα Δούκα. Έγινε αυτή που είναι σήμερα για να μπορέσει να μιλήσει κα να πει όσα έζησε.


Ευχαριστώ που το μοιράστηκες μαζί μου αυτή την ωραία σου σκέψη και περνάμε σε άλλο θέμα, αυτό του make-up και ότι μέσα από αυτό κατάφερες να φτάσεις μέχρι και το LA.

Ναι, στο Los Angeles. Δεν γνώριζα το ταλέντο μου αυτό και το ανακάλυψα μέσα από το θέατρο. Είχα μάθημα μακιγιάζ τότε στη σχολή. Συγκεκριμένα το ανακάλυψε η καθηγήτριά μου στην Αθήνα και στη δραματική σχολή «Μαίρης Βογιατζή Τράγκα» τον πρώτο χρόνο, καθώς τη δεύτερη χρονιά στη Θεσσαλονίκη που πήρα μεταγραφή στη σχολή του «Βουτσινά», δεν υπήρχε σχετικό τμήμα.


Ένας ηθοποιός οφείλει να κατέχει τις αρχές του make-up για να καταλαβαίνει, μιας και δουλεύουμε σε μία χώρα που στις παραστάσεις δεν υπάρχει το budget για να σου καλύψουν το μακιγιάζ. Οπότε πρέπει να τα κάνεις και λίγο μόνος σου. Έτσι ξεκίνησα, με προτροπή της καθηγήτριάς μου. Στη συνέχεια όταν προσπάθησα με το θέατρο κι είδα ότι δεν μπορώ να ανταπεξέλθω οικονομικά στη ζωή μου, είπα ότι θα σπουδάσω αισθητική. Μετά από πόλεμο με τη μαμά μου, πήγα σε σχολή. (γέλια) Ψάχτηκα πολύ, έλεγα σε κόσμο να τον βάψω, άρχισα να διαβάζω πολύ, να προπονούμαι, να μην αρκούμαι σε αυτά που μου δίνουν…


Έλεγα συνέχεια γιατί και εξελίχθηκα. Μπήκα σε ένα απίστευτα δημιουργικό ταξίδι και κατάφερα να ενσωματώσω τη δημιουργία που ήθελα να δώσω στο θέατρο, στην αισθητική, συγκεκριμένα όμως στο μακιγιάζ. Το μακιγιάζ είναι μεταμόρφωση και μπορούσα μέσα από εκεί να φτιάξω κάτι από μηδέν. Ενδιαφέρθηκα περισσότερο για το S-effects και το make-up του κινηματογράφου. Στη ζωή το τι κάνουμε και πώς καταλήγουμε κάπου, δεν οφείλεται μόνο σε εμάς, αλλά και στους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας. Στους διαγωνισμούς που πήγα, με έσπρωξαν φίλοι που είχα τότε. Μου έδωσαν κάτι σαν «κλωτσιά». Την πρώτη φορά βγήκα 5η στην Ελλάδα και με είχε πάρει από κάτω. Έλεγα γιατί αυτοί κι όχι εγώ. Τότε κατάλαβα ότι το κοιτάω λάθος και είδα τι κάνουμ αυτοί το οποίο δεν κάνω εγώ. Έτσι τη δεύτερη χρονιά, δήλωσα και πάλι συμμετοχή κα βγήκα πρώτη όχι στην Ελλάδα, αλλά στην Ευρώπη και έτσι έγινε και το ταξίδι στο LA.

Influencers. Θεωρείσαι;

Ένας άνθρωπος ο οποίος επηρεάζει τον κόσμο, μπορεί να τον επηρεάσει είτε θετικά, είτε αρνητικά. Ο κόσμος που τον ακολουθεί, τον δυναμώνει. Πρέπει ο κόσμος να έχει κριτική σκέψη. Γιατί ο οποιοσδήποτε influencer είναι άνθρωπος, δεν είναι Θεός. Είναι πολύπλευρος, δεν μπορεί να είναι μόνο στο καλό. Ως κοινό, θα πρέπει να πάρω μόνο ότι χρειάζομαι και να μην επηρεάζομαι. Οπότε θα σου απαντήσω με το ότι: Eίμαι σε αυτούς που θέλουν να είμαι και δεν είμαι, σε όσους δεν θέλουν να είμαι! Δεν αποσκοπώ στο να αλλάξει κάποιος τη ζωή του.


Αποσκοπώ στο να του δείξω έναν δρόμο. Μια περπατημένη που έχει βοηθήσει και εμένα. Εάν καταφέρεις να κοιμάσαι ήσυχος τα βράδια, είσαι γεμάτος. Αυτός είναι ο απώτερος σκοπός μου. Δεν το έχω καταφέρει προφανώς και δεν τα έχω όλα λυμένα… Αυτό προσπαθώ και ευχαριστώ όσους ανθρώπους με ακολουθούν και με ακούνε. Δεν επιβάλλω τίποτα σε κανέναν, ούτε θα επιβληθώ σε κανέναν. Εμένα η προσωπική μου νίκη είναι όταν έρχεται ένα μήνυμα που με βρίζει και μπω στη διαδικασία να μιλήσω με αυτόν τον άνθρωπο και να μου πει έστω συγγνώμη για τον τρόπο του, έχεις δίκιο ή το οτιδήποτε.


Αυτό είναι η τελική νίκη. Όταν έχω καταφέρει να αλλάξω τον τρόπο σκέψης από έναν που μπήκε να με βρίσει ή να με μειώσει από τους 45.000, είναι επιτυχία. Κάπως έτσι γίνεσαι λίγο καλύτερος και υπάρχει δρόμος μπροστά, γιατί δεν υπάρχει ένας τέλειος κόσμος…

Τι σημαίνει ευτυχία για εσένα;

Ευτυχία για εμένα σημαίνει να μπορείς ξυπνάς κάθε μέρα γεμάτος. Γεμάτος από συναισθήματα και όχι χαράς, γιατί δεν μπορείς να είσαι κάθε μέρα χαρούμενος, θα είναι βαρετό στο τέλος, γι’ αυτό υπάρχουν και τα άλλα συναισθήματα. Θέλεις κάποια στιγμή να ξυπνήσεις και να είσαι χάλια, αλλά γιατί θέλεις να είσαι! Το θέμα είναι να ξυπνάς γεμάτος συναισθήματα είτε είναι χαράς, είτε ανυπομονησίας, είτε αυθορμητισμού, είτε τρέλας. Αυτό είναι ευτυχία για εμένα και είναι ζωή. Να κάνεις πράγματα για εσένα. Κανείς δεν έχει προτεραιότητα πιο πάνω από τον ίδιο σου τον εαυτό.

Τι άλλο να περιμένουμε από εσένα;

Έρχονται μεγάλες αλλαγές. Πολύ μεγάλες. Θα τα δείτε όλα σύντομα, μιας κι ακόμα δεν μπορώ να τις αποκαλύψω. Έχω έτοιμο το έδαφος όμως να τις αγκαλιάσω και να χτίσω πάνω σε αυτές.




eptanews.gr
Ετικέτες

Δημοσίευση σχολίου

Τα «NEA PIERIAS» δεν φέρουν καμία ευθύνη για το περιεχόμενο των αναρτήσεων που μας στέλνουν οι αναγνώστες. Υπεύθυνος για την κάθε ανάρτηση είναι μόνο το άτομο που φαίνεται ως συγγραφέας του άρθρου.
Το ιστολόγιο «NEA PIERIAS» δεν ευθύνεται σε καμία περίπτωση για την εγκυρότητα και ορθότητα των πληροφοριών, κρίσεων, σχολίων που περιέχονται σε αναρτήσεις και μηνύματα αναγνωστών και οι διαχειριστές-συνεργάτες-αρθογράφοι δεν ευθύνονται για το περιεχόμενο άρθρων των οποίων γίνετε αναδημοσίευση από άλλα sites για τα οποία δεν μπορούμε να ελέγξουμε την ακρίβεια του περιεχόμενό τους καθώς και καμία ευθύνη για μηνύματα που θίγουν πνευματικά δικαιώματα τρίτων ή κατοχυρωμένου υλικού

[blogger][facebook]